Η τελευταία φορά που συναντηθήκαμε ήταν πριν από περίπου ενάμιση-δύο μήνες στην πλατεία Άρη Βελουχιώτη, καθώς κατηφόριζα από τον περιφερειακό και τον είδα σ’ ένα τραπεζάκι, μ’ ένα φλυτζάνι καφέ μπροστά του  κι ένα τσιγάρο στο χέρι, να ξεφυλλίζει την Εφημερίδα των Συντακτών. Κάθομαι. – Τί γίνεται στο κόμμα;  μου λέει. – Ασε για λίγο […]
Για να αποκτήσετε πρόσβαση στο άρθρο θα πρέπει να αποκτήσετε κάποια συνδρομή. Διαλέξτε το πλάνο της εδώ. Εάν είστε ήδη συνδρομητής κάντε log in