Ο ιταλικός νεορεαλισμός γεννήθηκε μέσα στο μεταπολεμικό χάος κι ενώ η ιταλική  κοινωνία  ψυχορραγούσε μέσα στα απομεινάρια του πολέμου. Οι κάμερες των σκηνοθετών εισχώρησαν σε φυσικούς, φτωχικούς χώρους, φωτίζοντας την «ασημαντότητα της καθημερινότητας». Έτσι, απλά γεγονότα, όπως η προσπάθεια ενός οικογενειάρχη να ξαναβρεί ένα ποδήλατο, το κλεμμένο εργαλείο για τη δουλειά του,  απέκτησαν  μέσω του νεορεαλισμού, οικουμενικό […]
Για να αποκτήσετε πρόσβαση στο άρθρο θα πρέπει να αποκτήσετε κάποια συνδρομή. Διαλέξτε το πλάνο της εδώ. Εάν είστε ήδη συνδρομητής κάντε log in