Το πρωί πήγα στη δίκη του Δημήτρη Ινδαρέ και των δυο γιών του. Ήταν κι άλλοι εκεί παρακινημένοι από το ίδιο ανθρώπινο αίσθημα συμπαράστασης. Όχι πολλοί, όχι κάτι οργανωμένο, ο Δημήτρης Ινδαρές δεν έχει πολιτικό χώρο να τον στηρίξει, δεν είναι «συνήθης ύποπτος». Εκτός όμως από αλληλεγγύη, ήταν κι άλλο το κίνητρο. Μια ενστικτώδης πρωτογενής […]
Για να αποκτήσετε πρόσβαση στο άρθρο θα πρέπει να αποκτήσετε κάποια συνδρομή. Διαλέξτε το πλάνο της εδώ. Εάν είστε ήδη συνδρομητής κάντε log in