«Γλυκοχαράζει, κι ο ντουνιάς αμέριμνος γλεντάει». Ο σωστός τίτλος του ρεμπέτικου (1949) του Απόστολου Χατζηχρήστου είναι γλυκοβραδιάζει, ωστόσο συχνά συναντάται και μ’ αυτό τον τίτλο. Τραγουδά την «αμεριμνησία» των υπολοίπων ανθρώπων κατά την κρίσιμη στιγμή, το «ανέλπιστο» της τελικής έκβασης της μάχης του θανάτου και την «εγκατάλειψη» ακόμη κι από τους οικείους μπροστά στο θηρίο. […]
