Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που η Ντίσνεϋλαντ ήταν το υπόδειγμα ενός σύμπαντος που περιείχε όλων των ειδών τις διαπλεκόμενες τάξεις ομοιωμάτων. Ως περίκλειστος και σαφέστατα οριοθετημένος χώρος παιχνιδιού, αυταπάτης και απόδρασης, προσέλκυε μικρούς και μεγάλους να αναγνωρίσουν στον πειρατή, στην πριγκίπισσα, στους ήρωες της Άγριας Δύσης και του Διαστήματος ενδόμυχες επιθυμίες, συγκρούσεις […]
