Η εκπαιδευτική πολιτική αποτελεί ένα πεδίο που χαρακτηρίζεται από δυναμικές μεταβολής παρά τάσεις σταθερότητας. Η συνθήκη αυτή εμφανίζεται πιο έντονα τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες λόγω της εγγενούς ροπής του νεοφιλελευθερισμού για συνεχείς μεταβολές των «εκπαιδευτικών συστημάτων της αμάθειας» και των κοινωνικών συγκρούσεων που προκαλούνται. Oι συνεχείς αλλαγές συνυπάρχουν βέβαια με αδράνειες στις καθημερινές πρακτικές εντός […]
