Σε ποιον ανήκει ο Μίκης;

Μπορούν να τον επικαλούνται οι δεξιοί και οι νεοφιλελεύθεροι, ακόμα και οι άλλοτε θαυμαστές της Χούντας; Είναι δυνατόν όλοι αυτοί να οικειοποιούνται τα τραγούδια του που υπήρξαν σύμβολα της Αριστεράς, του αντιφασισμού και της φτωχολογιάς; Ε όχι δα, φωνάζουν θυμωμένοι πολλοί αριστεροί και αριστερές, αυτός ο Μίκης ΕΙΝΑΙ δικός μας, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ δικός τους! Κατανοητή […]
Ο καφές στα ύψη, η δημοκρατία στα βάθη

«Ο καφές και η δημοκρατία», έγραψε ο Ασίζ Νεσίν. Αυτός ο καφές που, μόλις στην Ελλάδα απελευθερώθηκε από τα δεσμά της Τούρκικης ονομασίας του, έμπλεξε με χειρότερα και βαδίζει τώρα προς τα 5 ευρώ το φλυτζάνι. Πολλά βαρύς κι ασήκωτος, από άποψη τιμής, ο άλλοτε καφές που ο λαός απολάμβανε στα καφενεία παίρνοντας μέρος σε […]
Γιατί η ΝΔ δεν διαγράφει τον Καλλιάνο

Πολύ πρόσφατα, στις 30 Αυγούστου, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γ. Οικονόμου, απαντώντας σε ερώτηση για ανάρτηση του πρώην συμβούλου του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Καρανίκα, είπε τα εξής: “Έχει περάσει μια ολόκληρη ημέρα και δεν έχει βρεθεί κανένας να τον μαζέψει, να τον αποδοκιμάσει. Δεν θέλω να θυμίσω τι συμβαίνει σε περιπτώσεις που στελέχη της ΝΔ […]
Η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει…

Η τεράστια οικολογική καταστροφή το καλοκαίρι, με τα περισσότερα από 1,3 εκατομμύρια καμένα στρέμματα δάσους, με τα 2.000 κατεστραμμένα σπίτια και τις περιουσίες χιλιάδων ανθρώπων που έγιναν στάχτη από τις φωτιές, ανέδειξαν το μεγάλο κενό του πολυδιαφημισμένου «επιτελικού κράτους» της κυβέρνησης να διαχειριστεί με επιτυχία τον τομέα της πολιτικής προστασίας. Οι δυσανάλογα μεγάλες καταστροφές σε […]
Οι τάφοι έγραφαν «Κανένας», «Παιδί» και «Αφγανός»

Από το σημείο όπου στέκομαι, στην αρχή ενός αδιάφορου για τον περαστικό οικοπέδου με μια πρόχειρη περίφραξη, εκεί ακριβώς όπου τελειώνει στα βόρεια η πόλη, ο επισκέπτης μπορεί να φτάσει μέσα σε μία μόνο ώρα στο Ιράν. Αν έχει προνοήσει και έχει εξασφαλίσει μια θεώρηση, μπορεί να περάσει τα σύνορα και σε άλλες τρεις ώρες […]
Στη χώρα που φοβόντουσαν μια κούκλα

Ο Μεσαίωνας θεωρείται μια ιστορική περίοδος άγνοιας και δεισιδαιμονίας, που έβαλε τον θρησκευτικό φανατισμό και τις προκαταλήψεις πάνω από την προσωπική εμπειρία και την ορθολογική σκέψη. O μεγάλος φόβος, για τις πανδημίες, το Καθαρτήριο και την Κόλαση έκανε, μεταξύ των άλλων, τους ανθρώπους να λιντσάρουν, να κρεμάνε και να καίνε τις μάγισσες. Μια τέτοια«μάγισσα» έφτασε […]
Οι Αλήθειες για το Παλάτι και το πεζοδρόμιο

Αρκεί να ρίξουμε μία ματιά στα (με έντονα γράμματα) πρωτοσέλιδα των ημερήσιων εφημερίδων και τα θέματα συζήτησης των απλών ανθρώπων, να ακούσουμε τις (σε παρένθεση) χαμηλόφωνες συνομιλίες, για να κατανοήσουμε το κλίμα και την ακριβή κατάσταση της Τουρκίας στις αρχές Σεπτεμβρίου του 2021. – Η Τουρκία επιμένει στην προστασία και τη διαχείριση του αεροδρομίου της […]
Αφγανιστάν: Το τέλος του κοσμοπολιτισμού

Τον Μάρτιο του 1991, ο πρόεδρος Τζωρτζ Χ. Γ. Μπους ανακοίνωνε θριαμβευτικά ότι «αρχίζει να διαφαίνεται μια νέα παγκόσμια τάξη στην οποία οι αρχές της δικαιοσύνης και του ευ αγωνίζεσθαι θα προστατεύουν τους αδύναμους από τους ισχυρούς [και] η ελευθερία και η ανθρωπιά θα εδραιωθούν μεταξύ των λαών. Η αποστολή μας πρέπει να είναι η […]
Για νοσταλγούς του δικτάτορα και άλλα άνθη που «πενθούν» τον Μίκη

Κάτι ο κυρίαρχος λόγος που πενθεί εθνικά και αποϊδεολογικοποιημένα, κάτι τα ανάλατα ρεπορτάζ κάποιων Μέσων, κάτι τα παράπονα του Βορίδη για την ιδεολογική ηγεμονία της αριστεράς, κάτι η θλίψη του Βελόπουλου «Μίκη φωτεινέ έφυγες. Σκοτείνιασε η Ελλάδα», κάτι το εθνικό μας πένθος (επί υπουργίας Πλεύρη Βορίδη, να μην ξεχνιόμαστε. Θα σηκώσουν άραγε και το φέρετρο;) […]
3 του Σεπτέμβρη. Και μετά;

Για τον θάνατο του Μίκη Θεοδωράκη ένα αρμόζει, και το έχει πει με τη λακωνική σοφία του ο Γιάννης Ρίτσος: Εδώ σωπαίνουν τα πουλιά σωπαίνουν κι οι καμπάνες. Τελειώνει συμβολικά η εποχή των «Μεγάλων Μεγεθών». Ή αλλιώς η εποχή που οι μάζες ήταν στο προσκήνιο. Μετά την κατάρρευση της δικτατορίας τον Ιούλιο του 1974, προκηρύχθηκαν […]