Τέσσερα χρόνια κυβέρνηση Μητσοτάκη: Τα περιστατικά αναξιοκρατίας και ευνοιοκρατίας
Ενόψει των εκλογών, μια ερώτηση έχει νόημα να κάνουμε όλοι στους δικούς μας ανθρώπους, αλλά και στον ίδιο μας τον εαυτό. Μας αρέσει να ζούμε στην Ελλάδα όπως αυτή εξελίσσεται τα τελευταία τέσσερα χρόνια; Μας αρέσει αυτή η χώρα; Μια χώρα όπου η αναξιοκρατία και η ευνοιοκρατία εκτινάσσονται, από αυτούς που υπόσχονταν αριστεία και αξιοκρατία […]
Τί κρίνεται στις 15 Μάη;
Την προσεχή Κυριακή ο ΣΥΡΙΖΑ εκλέγει, για πρώτη φορά, με καθολική ψηφοφορία τον Πρόεδρο και την Κεντρική Επιτροπή του. Την συλλογική ηγεσία του. Η διαδικασία αυτή περιλαμβάνει, βεβαίως, τα μέλη του κόμματος. Όχι τον κάθε περαστικό που μπορεί να δηλωθεί ως «φίλος» και να ψηφίσει. Είναι μια διαδικασία που πρέπει να παραμένει εντόνως πολιτική. Και […]
Τί κρίνεται στις 15 Μάη;
Την προσεχή Κυριακή ο ΣΥΡΙΖΑ εκλέγει, για πρώτη φορά, με καθολική ψηφοφορία τον Πρόεδρο και την Κεντρική Επιτροπή του. Την συλλογική ηγεσία του. Η διαδικασία αυτή περιλαμβάνει, βεβαίως, τα μέλη του κόμματος. Όχι τον κάθε περαστικό που μπορεί να δηλωθεί ως «φίλος» και να ψηφίσει. Είναι μια διαδικασία που πρέπει να παραμένει εντόνως πολιτική. Και […]
Πανεπιστήμια με το νόμο των νυχτερινών μαγαζιών
Τρομερά πράγματα που έρχονται με τον νόμο-πλαίσιο Κεραμέως για τα πανεπιστήμια. Το Πανεπιστήμιο θα έχει 20% μειωμένη χρηματοδότηση αν δεν ανταποκρίνεται σε δείκτες όπως, πχ: Ο σύντομος χρόνος αποφοίτησης των φοιτητών τους. Τι πάει να πει αυτό; Εύκολα θέματα στις εξετάσεις και μαζικά περάσματα. Ποιος μιλάει για αριστεία; Η ανάπτυξη τμήματος Έρευνας και Ανάπτυξης (R&D). […]
Μια λάμψη από αντιφάσεις
Με το πέρασμα ενός μήνα, πια, από τον θάνατο του Μίκη Θεοδωράκη και με την απότομη αποκλιμάκωση, μέχρι και εξαφάνιση, της συζήτησης για την παρουσία του στην ιστορία, γράφω λίγα πράγματα για την προσωπική και συλλογική διαχείριση ενός ιστορικού μεγέθους, όπως ήταν αυτός. Μάλλον, για τη προσπάθεια διαχείρισής του. Για τον τρόπο που ο Θεοδωράκης […]
Μια λάμψη από αντιφάσεις
Με το πέρασμα ενός μήνα, πια, από τον θάνατο του Μίκη Θεοδωράκη και με την απότομη αποκλιμάκωση, μέχρι και εξαφάνιση, της συζήτησης για την παρουσία του στην ιστορία, γράφω λίγα πράγματα για την προσωπική και συλλογική διαχείριση ενός ιστορικού μεγέθους, όπως ήταν αυτός. Μάλλον, για τη προσπάθεια διαχείρισής του. Για τον τρόπο που ο Θεοδωράκης […]
Τα παιδιά του επιχειρηματικού σωλήνα
Στα τέλη της δεκαετίας του ’90 είχε γίνει πολύ δημοφιλής η έκφραση «παιδιά του κομματικού σωλήνα». Αναφερόταν σε ανθρώπους που καταλάμβαναν κυβερνητικές και κρατικές θέσεις υψηλής ευθύνης, χωρίς να έχουν κάποιες ιδιαίτερες επιστημονικές και επαγγελματικές περγαμηνές ή μια αξιοσημείωτη κοινωνική δραστηριότητα, αλλά βασιζόμενοι κυρίως στην ιδιότητά τους ως κομματικών στελεχών. Σε ανθρώπους που δεν είχαν […]
Με ποιον είναι ο Μητσοτάκης;
Το πιο μακρύ, αυστηρό και αποτυχημένο lockdown. Και η οικονομία σε νευρική κρίση. Γιατί; Στις εκλογές του 2019 πολλοί που ένιωθαν πως είναι “μεσαία τάξη” επειδή έχουν ένα μαγαζί ή ένα γραφείο, ψήφισαν τον Μητσοτάκη γιατί “είναι με τις επιχειρήσεις και θα μας βοηθήσει, όχι σαν τον Τσίπρα που μας τα έπαιρνε για να τα […]
Ζούμε το δικό μας #Icantbreathe
Ελλάδα, 2020… Ναι. Αν είσαι αυτή η ελληνική επαρχιώτικη Δεξιά, αυτά κάνεις. Αν είσαι αυτή η παράταξη που τα μισά της μέλη και στελέχη ονειρεύονται να ήταν γυμνασιάρχες του ’50, απόστρατοι του Εμφυλίου ή στρατοδίκες και να βγάζουν λογύδρια για τον κομμουνιστικό κίνδυνο, αυτά κάνεις. Ένα θέαμα τραγικά κιτς. Μία γελοία διαφήμιση των Ενόπλων Δυνάμεων. […]
Το δηλητήριο
«Πουριτανός είναι αυτός που εξοργίζεται στην σκέψη πως κάποιος κάπου στον κόσμο περνάει καλά». «Τσούλα λέγεται η γυναίκα που έχει την σεξουαλική ηθική του άνδρα». Δύο ορισμοί, αφαιρετικοί και δηκτικοί, δύο αλήθειες. Ο αισθητικός κόσμος της Ιωάννας Τούνη μου είναι ξένος. Και αυτό δεν έχει καμία σημασία. Γιατί ακόμη πιο ξένος και τελικά εχθρικός μου […]