«…και επιτέλους, σκασμός οι ρήτορες πολύ μιλήσαμε, στο εξής θα παίζουμε σ’ αυτό το θίασο μόνο ως φαντάσματα…»(1) Κάθισα δίπλα του. Γύρω στα εβδομήντα, ίσως και περασμένα. Πρέπει να ήταν καρφωμένος στην καρέκλα του στην τρίτη σειρά του παρκέ από νωρίς το πρωί. Με το γυάλινο μπουκάλι με νερό στην τσέπη του μπουφάν και μια […]
