Γεμίζουν θάνατο οι οθόνες των κινητών μας, κατευοδια για ανθρώπους μοναδικούς που η προσωπική τους ιστορία, ήταν συνυφασμένη με την ιστορία του τόπου μας. Μοιάζει κάθε φευγιο σαν φύλλο, που γλιστρά σιγά σιγά απο τον φλοιό της κοινωνικής μας συνείδησης αφήνοντας πίσω μια καρα κενη καινων βιωμάτων, συλλογικών οραμάτων κι εντέλει προσωπικών ονείρων. Χάνονται μέρα […]
Για να αποκτήσετε πρόσβαση στο άρθρο θα πρέπει να αποκτήσετε κάποια συνδρομή. Διαλέξτε το πλάνο της εδώ. Εάν είστε ήδη συνδρομητής κάντε log in