Από την έκδοση της πρώτης ποιητικής του συλλογής (Ανοσία της Άγνοιας, Οδός Πανός), έως την πιο πρόσφατη (Ο Φιλοθεάμων, εκδόσεις Κουκούτσι), ο Σπύρος Αραβανής παρατηρεί σε βάθος την εποχή και ταυτόχρονα στροβιλίζεται εντός του, με μια υπαρξιακή γραφή, χωρίς εντυπωσιασμούς παρά τις αιχμές της. Πιο μεστός από ποτέ στο τελευταίο του πόνημα, διανύει ξανά την […]
Για να αποκτήσετε πρόσβαση στο άρθρο θα πρέπει να αποκτήσετε κάποια συνδρομή. Διαλέξτε το πλάνο της εδώ. Εάν είστε ήδη συνδρομητής κάντε log in